Max jest około 4-letnim psem mocno w typie owczarka niemieckiego. Trafił do schroniska jako znaleziony i nie znamy jego wcześniejszej historii.
Początki Maxa w schronisku nie były łatwe. W stosunku do opiekunów i wolontariuszy wykazywał obojętność, a nawet niechęć. Tak jakby do tej pory musiał radzić sobie sam w życiu i nie odczuwał potrzeby większego kontaktu z człowiekiem. Miał także problemy ze swoimi emocjami - zmiana trasy spaceru, zaplątanie łapek w smycz czy powrót do boksu kończyły się często nerwowymi skokami i łapaniem zębami za rękaw wolontariusza. Niewiele też potrafił, sporo czasu zajęło, żeby zaczął zwracać uwagę na opiekuna, czy nie plątał się przy każdym napotkanym krzaku czy drzewie.
Dziś Max to inny psiak. Nadal jest bardzo pewny siebie i niezależny, ale wyraźnie przełamał się w kontaktach z ludźmi. Wylewnie wita swoich wolontariuszy, bez oporu podąża za nimi na spacerach, chętnie nadstawia się do głaskania. Wciąż pracujemy nad emocjami Maxa ucząc go odkładania nagrody w czasie albo cierpliwości przy wykonywaniu prostych zabiegów pielęgnacyjnych. Utrwalamy też naukę omijania drzew i krzewów. Max daje wyraźne znaki, że coś mu nie odpowiada lub trwa za długo, trzeba mieć wyczucie i choć trochę znać mowę ciała psa, by wiedzieć w którym momencie przestać.

Co lubi Max? Długie spacery, węszenie, zabawki węchowe i naturalne gryzaki. Kong ze smakami pomaga mu wyciszyć emocje w boksie. To jego ulubione zajęcie. Na spacerach uczy się piłki, aczkolwiek nie biega za nią ze zbyt dużym entuzjazmem. Szarpaki go pobudzają, ale niezbyt chętnie się nimi bawi. Woli jednak spacer, węszenie i wykonywanie prostych komend.
Czego Max nie lubi? Wizyt u weterynarza, kagańca i kotów. Potrzebuje też chwili, by poznać nową osobę.
Max wymaga doświadczonego opiekuna, który gotowy jest poświęcić czas, aby zdobyć jego zaufanie, zapewnić mu odpowiednią dawkę ruchu, a także pracować nad emocjami.
Max nie wykazuje agresji wobec innych psów, raczej ciekawość i ma za sobą kilka udanych spacerów równoległych z innymi psami.