Miasteczko koło Poznania, podwórko z gratami i śmietnikiem, a na nim mocno zaniedbana, z kołtunami i odparzeniami na skórze, miejscami wyłysiała, zrudziała, kotka wydająca na świat mioty kilka razy w roku, a że kociaki ładne, bo matka długowłosa w typie rasy, to udawało się trochę zarobić… Biznes się kręcił kosztem jej cierpienia... Kotka z młodymi karmione kebabem z frytkami i resztkami z talerza podawanymi prosto z patelni czy garnka… Czy jest gdzieś granica ludzkiej głupoty, bezwzględności i podłości?
Na szczęście to już przeszłość. Dziś Anastazja jest odpowiednio zadbana, dobrze karmiona i pod stałą opieką weterynarza. Niestety przeszłość odcisnęła na niej piętno i koteczka mimo młodego wieku dorobiła się choroby nerek. Częste wizyty u weterynarza, kroplówkowanie i garść suplementów sprawiają, że Anastazja może żyć w komforcie i bez bólu.
Anastazja jest spokojną i łagodną koteczką. Bardzo lubi towarzystwo innych kotów, często z nimi śpi i czasami zaczepia do zabawy w gonionego. Anastazja docenia też towarzystwo człowieka, gdy kogoś pozna i polubi staje się wobec niego nachalnym miziakiem, gdzie w przypływie największych czułości i miłości potrafi wytrącić telefon z ręki, podbić oko barankiem, a nawet zirytować się, gdy człowiek za mało uwagi jej poświęca (wtedy szturcha nas łapką i/lub podgryza palce swoją bezzębną paszczą). Mimo upływu czasu wciąż zdarzają się sytuacje, gdy Anastazja się wystraszy stojącego czy idącego człowieka, ale dzieje się to już coraz rzadziej.
Dla kotki szukamy odpowiedzialnego domu, który będzie kontynuował leczenie i podawanie kroplówek, a także zaakceptuje jej lekko lękliwy charakter, da miłość, czas i przestrzeń na to, by w swoim tempie przyzwyczaiła się do nowego miejsca.